من عادی ام

رفتار من عادی است اما نمی دانم چرا این روز ها،

از دوستان و آشنایان هر کس من را می بیند ،

از دور می گوید:انگار حال وهوای دیگری داری !

امامن مثل هر روزم ....

با آن نشانه های ساده و همان امضا، همان نام و با همان رفتار معمولی ،

مثل همیشه ساکت و آرام ،

این روز ها تنها حس میکنم گاهی کمی گنگم،

گاهی کمی گیجم،

حس می کنم از روز های پیش ، قدری بیشتر این روز هارا دوست دارم

گاهی از تو چه پنهان -با سنگ ها اواز می خوانم

و قدر بعضی لحظه هارا خوب می دانم.

این روز ها گاهی از روز و ماه و سال ،

از تقویم،

از روز نامه بیخبر هستم !

حس میکنم گاهی کمتر ،

گاهی شدیدا بیشتر هستم!

حتی اگر میشد بگویم :

این روز ها گاهی خدارا هم یک جور دیگر می پرستم !

این روز ها دیگر تعداد مو ها ی سفیدم را نمی دانم ،

گاهی برای یاد بود لحظه ای کوچک،

یک روز کامل جشن می گیرم!

گاهی صد بار در یک روز می میرم!

گاهی نگاهم در تمام روز ،

با عابران ناشناس شهر ،

احساس گنگ آشنایی می کند!

گاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم را ،

آهنگ یک موسیقی غم گین هوایی می کند !

اما!

غیر از همین حس هایی که گفتم

و غیر از این رفتار معمولی

و غیر از این حال وهوای ساده و عادی ،

حال و هوای دیگری در دل ندارم!

رفتار من عادی است!